|
|
| Συμβουλευτική και Ψυχοθεραπεία Ψυχολόγος |
|
- Υποστηρικτική ψυχοθεραπεία ατόμων με προβλήματα υγείας (π.χ. πρόσφατη διάγνωση, χρόνια προβλήματα υγείας) και των φροντιστών τους
- Διάγνωση και θεραπεία διαταραχών διάθεσης (π.χ. κατάθλιψης) ανεξαρτήτου αιτίας (π.χ. πένθος, ερωτική απογοήτευση, μοναξιά, λοχεία, εμμηνόπαυση)
- Διάγνωση και θεραπεία των διαταραχών άγχους (π.χ. άγχος εξετάσεων, φοβίες, κρίσεις πανικού, φόβοι για την υγεία, καταναγκασμοί/έμμονες ιδέες)
- Διάγνωση και θεραπεία διαταραχών διατροφής (νευρικής ανορεξίας/ βουλιμίας) και παχυσαρκίας
- Συμβουλευτική και ψυχοθεραπεία ζευγαριών με προβλήματα σχέσης / γάμου - συμβουλευτική πριν τον γάμο
- Συμβουλευτική και υποστηρικτική ψυχοθεραπεία γονέων και οικογενειών ατόμων που παρουσιάζουν προβλήματα συμπεριφοράς, προβλήματα μάθησης, αναπτυξιακές διαταραχές, ειδικές ανάγκες, εξάρτηση από ουσίες, σχιζοφρένεια
- Συμβουλευτική οικογενειών γύρω από την υιοθεσία
- Υποστηρικτική ψυχοθεραπεία και συμβουλευτική γυναικών και ζευγαριών με προβλήματα γονιμότητας
- Ψυχοθεραπεία σε θύματα βίας, σωματικής/συναισθηματικής κακοποίησης ή τραυματικών γεγονότων
- Θεραπεία διαταραχών ύπνου
- Πρόγραμμα για τη σταδιακή μείωση/διακοπή του καπνίσματος
- Ψυχοθεραπεία ατόμων με εξαρτήσεις στα πρώτα στάδια (αλκοολισμός, χρήση ουσιών, τυχερά παιχνίδια, ίντερνετ)
- Επαγγελματικός Προσανατολισμός
Πληροφορίες για την Ψυχοθεραπεία:
"Η ψυχοθεραπεία μπορεί να μην εκπαιδεύει τόσο καλά όσο τα σχολεία,
μπορεί να μην προσφέρει αγαθά και υπηρεσίες όπως η επιστήμη του μάνατζμεντ,
μπορεί να μη γιατρεύει τις αρρώστιες όπως η ιατρική
- ωστόσο απευθύνεται σε ένα κομμάτι της ζωής
το οποίο τίποτα άλλο δεν μπορεί να αγγίξει τόσο καλά".
(Smith et al., 1980, όπως αναφέρεται από τον Gross, 1992)
» Γενικά
» Ιστορική Αναδρομή και Θεωρητικές Προσεγγίσεις στην Ψυχοθεραπεία
» Η Αποτελεσματικότητα της Ψυχοθεραπείας
» Οι Διαφορές της Ψυχοθεραπείας από Καθημερινές Κοινωνικές Συναναστροφές
» Γενικά
Η ψυχοθεραπεία είναι μια διαδικασία που εφαρμόζει συγκεκριμένες θεωρητικές προσεγγίσεις και τεχνικές κάνοντας χρήση του λόγου και της συνομιλίας για τη θεραπεία προβλημάτων ψυχικής υγείας,. Στόχος είναι αλλαγές στον τρόπο σκέψης, τα συναισθήματα, τη συμπεριφορά, τις συνήθειες, ή τις συνθήκες ζωής του ατόμου, ανάλογα με το αίτημα και το πρόβλημα. Είναι μια διαδικασία που απαιτεί προσπάθεια και αφοσίωση τόσο από τον θεραπευτή, όσο και από τον θεραπευόμενο.
Η συμβουλευτική διαδικασία είναι κατά κανόνα συντομότερης διάρκειας από την ψυχοθεραπεία και συνήθως ενδείκνυται για προβλήματα τα οποία δεν πληρούν τα κριτήρια για κάποια κλινική διάγνωση. Για παράδειγμα, προβληματισμούς σε σχέση με επικείμενες αποφάσεις (πχ. επιλογή επαγγέλματος, επιλογές σχετικά με την εργασία, την υγεία ή τον οικογενειακό προγραμματισμό), ή προβληματισμούς για καταστάσεις (π.χ. προβλήματα ψυχική υγείας στην οικογένεια), ή σχέσεις (π.χ. προβλήματα στη σχέση ζευγαριών) - γενικότερα με προβλήματα της καθημερινής ζωής.
» Ιστορική Αναδρομή και Θεωρητικές Προσεγγίσεις στην Ψυχοθεραπεία
Η ψυχοθεραπεία δεν είναι μια νέα μέθοδος, αλλά έχει τις ρίζες της στη Φροϋδική ψυχανάλυση. Ο Φρόιντ, στις αρχές του 20ού αιώνα, ήταν από τους πρώτους που εφάρμοσαν τη "θεραπεία μέσα από την ομιλία" ("taking therapy"). Η σύγχρονη ψυχοθεραπεία ωστόσο δεν είναι συνώνυμη ή συνυφασμένη με την φροϋδική ψυχανάλυση. Από την εποχή του Φρόιντ έχουν γίνει δραστικά βήματα στο χώρο της ψυχολογίας και της ψυχοθεραπείας. Προέκυψαν νέες θεωρίες, προσεγγίσεις και τεχνικές στην ψυχοθεραπεία, η αποτελεσματικότητα των οποίων έχει δοκιμαστεί με εκτενή επιστημονική έρευνα. ΟΙ επικρατέστερες "σχολές" ή προσεγγίσεις στην ψυχοθεραπεία είναι η Γνωστική-Συμπεριφορική, η Διαπροσωπική-Υπαρξιακή, και η Συστημική-Οικογενειακή, ενώ χρησιμοποιείται και σήμερα από κάποιους η Ψυχαναλυτική-Ψυχοδυναμική προσέγγιση. Οι περισσότερες προσεγγίσεις δεν αποκλείουν, αλλά μάλλον συμπληρώνουν η μία την άλλη. Για παράδειγμα, είναι συχνό φαινόμενο ένας ψυχολόγος που έχει εκτενή εκπαίδευση στην ψυχοθεραπεία να χρησιμοποιεί τη Συστημική-Οικογενειακή προσέγγιση όταν δουλεύει με οικογένειες και τη Γνωστική - Συμπεριφορική στην ατομική ψυχοθεραπεία, ή να χρησιμοποιεί στην ατομική ψυχοθεραπεία μία Διαπροσωπική προσέγγιση συνδυάζοντας και τεχνικές από τη Γνωστική - Συμπεριφορική προσέγγιση. Η έρευνα δείχνει μέχρι σήμερα ότι όλες οι τεχνικές είναι εξίσου αποτελεσματικές - ωστόσο υπάρχουν περισσότερα ερευνητικά δεδομένα πάνω στη Γνωστική - Συμπεριφορική. Το ιδανικό είναι ο ψυχολόγος να γνωρίζει καλά όλες τις θεωρητικές προσεγγίσεις και να είναι εξοικειωμένος με περισσότερες από μία, προκειμένου να μπορεί να κρίνει και να προσαρμόσει την προσέγγιση και τις τεχνικές ανάλογα με τον πελάτη και το πρόβλημα.
» Η Αποτελεσματικότητα της Ψυχοθεραπείας:
Η ψυχοθεραπεία διαμορφώθηκε κατά τον τελευταίο αιώνα και έρχεται να δώσει απάντηση σε προβλήματα που είναι συνυφασμένα με τη φύση του ανθρώπου. Δεν είναι μία δυτικοφερμένη "μόδα", αλλά ένας τρόπος αντιμετώπισης προβλημάτων που υπήρχαν ανέκαθεν και στην Ελληνική κοινωνία αλλά δε γνωρίζαμε πώς να τα αντιμετωπίσουμε και από ποιόν να ζητήσουμε βοήθεια. Σε πολλές περιπτώσεις, το κοινωνικό στίγμα είχε ως αποτέλεσμα τα προβλήματα αυτά να "σκεπάζονται" με ολέθριες συνέπειες για το άτομο και την οικογένεια.
Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει πολλές και καλές από άποψη μεθοδολογίας έρευνες, τα ευρήματα των οποίων υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητα της ψυχοθεραπείας στη θεραπεία ή μείωση των συμπτωμάτων των περισσότερων προβλημάτων ψυχικής υγείας ανεξαρτήτως έντασης και σοβαρότητας. Σύμφωνα με τα ευρήματα μετα-ερευνών (meta-studies) που συγκεντρώνουν και αναλύουν τα αποτελέσματα πολλών προηγούμενων ερευνών:
- 1 στους 2 ανθρώπους παγκοσμίως θα παρουσιάσει κάποια στιγμή στη ζωή του συμπτώματα που θα πληρούν τα κριτήρια ενός ψυχολογικού προβλήματος (με συντριπτική πλειοψηφία την κατάθλιψη, η οποίο, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (World Health Organization) σύντομα θα είναι η δεύτερη πιο συχνή αιτία αναπηρίας/ανικανότητας μετά τα λοιμώδη νοσήματα).
- Το μέσο ποσοστό ανθρώπων που δέχτηκαν ψυχοθεραπευτικές υπηρεσίες και τις βρήκαν χρήσιμες και αποτελεσματικές κυμαίνεται από 65-72%.
- Η ψυχοθεραπεία είναι εξίσου αποτελεσματική στην ανακούφιση των συμπτωμάτων των προβλημάτων ψυχικής υγείας με την ψυχοφαρμακευτική αγωγή (με εξαίρεση την περίπτωση της σχιζοφρένειας και της διπολικής διαταραχής), ενώ σε πολλές περιπτώσεις (π.χ. κατάθλιψη, σχιζοφρένεια, διπολική διαταραχή) ο συνδυασμός και των δύο ήταν περισσότερο αποτελεσματικός από την εφαρμογή μόνο της μίας ή της άλλης.
Πιο λεπτομερείς πληροφορίες συνοψίζονται στην ιστοσελίδα του Ιρλανδικού Συμβουλίου για την Ψυχοθεραπεία (στα αγγλικά):
http://www.psychotherapy-ireland.com/2007/09/20/the-effectiveness-of-psychotherapy-a-review-of-research-by-prof-alan-carr/
» Οι Διαφορές της Ψυχοθεραπείας από Καθημερινές Κοινωνικές Συναναστροφές:
Η ψυχοθεραπεία διαφέρει από μη-κλινικές, κοινωνικές συναναστροφές σε έξι βασικά σημεία:
I.Την εχεμύθεια (για αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με την εχεμύθεια δείτε "Συχνές Ερωτήσεις").
II.Την εφαρμογή μεθόδων για την αλλαγή της συμπεριφοράς, της σκέψης, και των συναισθημάτων που υποστηρίζονται από τα σύγχρονα ερευνητικά ευρήματα και τη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία.
III. Τους στόχους, που δεν είναι απλώς να συζητήσουμε τα προβλήματά μας, αλλά συγκεκριμένες αλλαγές στον τρόπο σκέψης, τη συμπεριφορά και τα συναισθήματα. Από την πρώτη συνεδρία, και με τη συνεργασία ψυχολόγου και πελάτη, θέτονται συγκεκριμένοι στόχοι από την επιτυχία των οποίων καθορίζεται και το τέλος της ψυχοθεραπείας.
IV.Τη μονοδιάστατη σχέση με τον/την θεραπευτή/ρια, που είναι απαλλαγμένη από συμφέροντα και κοινωνικές επιταγές.
V. Την έμφαση στον πελάτη, καθώς ο χρόνος της ψυχοθεραπείας αφιερώνεται αποκλειστικά στις ανάγκες του.
VI.Την κατάρτιση του/της ψυχοθεραπευτή/ριας, που πρέπει να χαρακτηρίζεται από σημαντική κλινική εμπειρία και υψηλό επίπεδο των σπουδών. Αυτά καθορίζουν τόσο τις γνώσεις του/της σε ότι αφορά τη θεωρία και τις διάφορες προσεγγίσεις στην ψυχοθεραπεία, όσο την ικανότητα για εφαρμογή των θεωριών στην κλινική πράξη. Επίσης, απαιτείται και διαρκής ενημέρωση για τη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία. (Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα τυπικά προσόντα που πρέπει να έχει ένας ψυχολόγος, δείτε "Συχνές Ερωτήσεις").
|
|
|
 |
 |
 |
|
 |
|
 |
|
|
|
